«Ким бўлишингдан қатъи назар, кун келиб номинг билан чақиришмайди!..»

0

Вафот топишинг билан дастлаб номинг истеъмолдан тушади!

Ғассол кела солиб: «Жасад қаерда?» дейди. Мансабингни ҳам, насабингни ҳам, ҳатто номингни ҳам сўрамайди!

Жанозангни ўқишдан олдин Имом: «Марҳумнинг ёши неччида эди?» дейди!

Мансабингни ҳам, насабингни ҳам, ҳатто номингни ҳам зикр қилмайди!

Кейин: «Тобутни кўтаринглар!» дейилади. Бунда ҳам на мансаб, на насаб ва на номинг эсланади! Тобут бўлади балки исминг…

«Маййитни қабрга қўйинглар!» дейишади сўнгида. Номингни эслашмайди! Маййит сенинг номинг у ерда!

Шундай экан, зоҳирий нарсалар ила ғурурга кетма!

Ғафлатдан уйғон!

Дунёга сармаст бўлма!

«Мен фалончиман!» дея кеккайма!

Ким бўлишингдан қатъи назар, кун келиб номинг билан чақиришмайди!

– Жасад;

– Марҳум;

– Тобут;

– Маййит дейишади…

Магар…

Соғлом қалбгина сенга асқотади…

Ширкдан, куфрдан, нифоқдан соғлом бўлган қалб!

«У кунда на мол-дунё ва на фарзандлар фойда берур, фақат Аллоҳ ҳузурига салим қалб ила келган кишиларгина мустасно». (Шуаро сураси, 88-89-оятлар)

Ҳикматилла Али

ФИКР БИЛДИРИШ

Please enter your comment!
Please enter your name here